Kişinin sosyo-kültürel yaşantısı, içinde bulunduğu kentsel çevrenin sunduğu dış mekân deneyimleriyle şekillenir. Ancak Karabağlar örneğinde görüldüğü gibi, kontrolsüz gelişen kentler kullanıcı beklentilerini karşılamakta yetersiz kalmakta ve sosyal gruplar arasındaki sınırları mekânsal ayrışmalara dönüştürmektedir. Habermas’ın belirttiği üzere kamusal alanlar; bireylerin kimliklerinden bağımsız olarak eşitlik, hak ve adalet kavramlarını rasyonel bir diyalogla inşa ettikleri özgürlük alanlarıdır.

Bu proje; deneyim, kültür ve sosyal yapının kamusal açık alanlarla etkileşimini tasarımın ana omurgası olarak kabul eder. Meydanlar, parklar ve açık alanlar; kentlilerin birbiriyle karşılaşacağı, kolektif bir kent kültürü oluşturacağı ve toplumsal uzlaşmayı sağlayacağı özgür paylaşım mekanları olarak tasarlanmıştır.